İzmir’in Gaziemir ilçesinde dün yaşanan trajedi, sadece bir sokağı değil tüm toplumun vicdanını derinden sarstı. Yıllardır engelli kızı Feride’nin bakımını tek başına üstlenen 63 yaşındaki Hüseyin A., kısa süre önce kolon kanseri teşhisi almış ve hem maddi hem psikolojik açıdan büyük bir çıkmazın içine sürüklenmişti.
Hastalığını öğrendikten sonra en büyük korkusu, “Ben olmazsam engelli kızıma kim bakacak?” sorusu oldu. Komşularının sık sık fedakâr ve sessiz bir emekçi olarak tanımladığı baba, günlerdir bu kaygıyla mücadele ediyordu.
Akşamüstü yaşanan olay, çaresizliğin bir insana neler yaptırabileceğini gösteren en acı örneklerden biri olarak kayıtlara geçti. Çok sevdiği kızını ve kendini hedef alan bu trajik karar, geride cevabı hâlâ verilemeyen ağır bir soruyu bıraktı:
Toplum olarak çaresiz ailelerin sessiz çığlıklarını neden duyamıyoruz?
Uzmanlar, ağır hastalık, bakım yükü ve sosyal destek eksikliği nedeniyle benzer vakaların giderek arttığına dikkat çekerek, yalnızlaşan ailelere daha güçlü bir sosyal güvenlik ağı sağlanması gerektiğini vurguluyor.
Buse Yıldız
