Yazın tam ortasındayız...
Kayseri’de kimi sıcaktan kaçıyor, kimi serin bir nefes arıyor.
Kimi "çocukları alıp şöyle bir doğayla baş başa kalayım" derdinde...
Ama nedense Yeşilhisar’ın sesi soluğu çıkmıyor.
Oysa ne cevherler var ilçede…
Tarihi desen tarih, doğa desen doğa, fotoğrafçısı ayrı gelir, kuş gözlemcisi ayrı...
Soğanlı Vadisi var yahu!
Tur otobüslerinin peş peşe girmesi gereken günlerde, sosyal medyada bir paylaşım yok, bir heyecan yok...
İlçeyi tanıtan, yaşatan, sahiplenen bir el arıyor insan.
Ve insan diyor ki.. “Belediye Başkanı nerede?”
Bakın, mesele siyaset değil.
Mesele; ilçesinin sesini, soluğunu duyurmayan bir başkanın durduğu yer.
Sadece susarak, sadece bekleyerek, sadece rutinle gidilerek olmaz bu iş.
Yeşilhisar bugün bir sessizliğe mahkûm edilmiştir ve bu sessizliğin adı “ihmal”dir.
Oysa elinizde büyük bir imkan vardı.
Sayın Valimiz Gökmen Çiçek'in ilçeye verdiği özel önem ortada.
Kayseri Büyükşehir Belediyesi'nin desteği desen, kimse inkâr edemez.
Bu iki büyük gücün omuz verdiği bir ilçe, çoktan kabuğunu kırmalıydı.
Ama Başkan, bu kıymetli desteği değerlendirmek bir yana, neredeyse görmezden geldi.
Kusura bakmayın ama...
Bu, bir şansı elinin tersiyle itmek değil de nedir?
Yeşilhisar halkı hizmet bekliyor.
Festival değilse bile bir etkinlik, bir hareketlilik, bir heyecan görmek istiyor.
Kışın “yollar karlı” deyip yazın da “sıcak var” diye sessizliğe bürünürseniz, bu ilçeye yazık olur.
Bir ilçeyi ayakta tutan, sadece tabelası değil…
Ruhudur, enerjisidir, sahada olan başkanıdır.
Ve ben şunu gönül rahatlığıyla söylüyorum..
Yeşilhisar bu ilgisizliği hak etmiyor.
Lütfen, bu sessizlik artık bozulsun.
Çünkü bazen bir ilçeyi kurtaran, sadece yapılan hizmetler değil...
Zamanında edilen birkaç doğru kelam, birkaç samimi adım ve vatandaşın “başkanımız bizimle” dediği bir hissiyattır.
