Yusuf Kartal’ın bu sabah sosyal medyada paylaştığı bir söz var ya, gerçekten beni çok etkiledi, inanır mısınız?
Tam da şu dönemde hepimizin yaşadığı, sıkça karşılaştığı bir durumu öyle güzel özetlemiş ki… “Dün sövdüklerini bugün övenler, dün övdüklerine bugün sövenler, göstermiştir ki köpekler her avcı ile ava çıkarlar.”
Bu insanların ya omurgası yok ya da menfaatleri değişmiş.
Ne kadar doğru değil mi?
Düşününce etrafımızda böyle insanlardan geçilmiyor.
Bir gün size karşı en güzel dostluk sözleri söyleyen insanlar, yarın en ufak bir çıkar çatışmasında en sert düşmanınıza dönüşebiliyor.
Sanki hiç o günleri yaşamamışsınız, sanki paylaştığınız hiçbir şeyin kıymeti kalmamış gibi…
Bugün yanında saf tuttuğu kişiyi, yarın menfaatine göre karşısına alıveriyor.
Bu durum insanın hem canını sıkıyor hem de topluma olan güvenimizi zedeliyor.
Halbuki inancımız bize omurgalı, dürüst ve adil olmayı öğütler.
Kur’an’da “Bir topluluğa olan kininiz sizi adaletsiz davranmaya itmesin. Adil olun, bu takvaya daha yakındır,” diye buyuruluyor.
Yani Allah, sırf çıkarımız ya da kinimiz yüzünden hakkaniyetten sapmamamız gerektiğini vurguluyor.
Ama gel gör ki, çıkar uğruna her türlü tavizi veren birini görmek artık sıradanlaştı.
Bir bakıyoruz, dün kötü dediğine bugün methiyeler düzüyor.
Ya da dün bir arada olduğu insanı bugün gözden çıkarıyor.
Neden?
Menfaatleri değişti diye!
Bakın, Peygamber Efendimiz’in bir sözü var, hepimizin kulağına küpe olması gereken bir tavsiye: “Mümin, bir delikten iki defa sokulmaz.”
Yani ders alır, aynı hatayı tekrar etmez.
Ancak etrafımızda görüyoruz ki, bazı insanlar çıkar peşinde koşarken sürekli aynı hataya düşüyor, üstelik farkında bile değiller.
Bir gün oradalar, ertesi gün bambaşka bir yerde...
İnsanın kendine sorması lazım: Bu kadar rüzgarla savrulmanın, çıkar peşinde her gün başka bir renge bürünmenin sonunda ne kalacak?
İşte Yusuf Kartal’ın bu sözünü okuduğumda düşündüm, gerçekten insan olarak kendimize dönüp bakmamız gerekiyor.
Omurgalı olmak, duruş sahibi olmak, menfaatle değişmeyecek değerlere sahip çıkmak… Bunlar çok kıymetli şeyler.
Etrafımızda güven duyduğumuz, dediğinin arkasında duran, ilkesinden taviz vermeyen insanlara ihtiyacımız var.
Yoksa herkes rüzgar nereye eserse oraya savrulursa, ortada ne güven kalır, ne dostluk, ne de toplum…
Gerçekten kendimizi sorgulama zamanı belki de.
Birlikte yaşamak, bir arada güçlü bir toplum olmak için her birimizin değerlerimize sahip çıkması lazım.
Yoksa geriye sadece boş bir kalabalık kalır, değil mi?
Hayırlı CUMALAR....
