Doğu Türkistan... Bir zamanlar ilim ve irfan merkezi, ticaret yollarının kavşağı, kadim bir Türk yurdu. Fakat 1949 yılından beri Çin işgali altında... Bu işgal, sadece toprakların değil, bir milletin ruhunu da esir almış durumda. Özellikle Ramazan ayı gibi manevi önemi yüksek zamanlarda bu esaret daha da derinden hissediliyor.
Doğu Türkistan'da Ramazan... Buruk bir maneviyat... Camiler kilitli, minarelerden ezan sesi yükselmiyor. Oruç tutmak, ibadet etmek için türlü zorluklarla karşı karşıya kalan bir halk... Çin rejimi, Ramazan'ı "aşırılıkçı" bir gelenek olarak görüyor ve bu ayda baskıları artırıyor.
Her Ramazan olduğu gibi bu Ramazan da Doğu Türkistan'da buruk bir şekilde başladı. Camiler kilitli, minarelerden ezan sesleri yükselmiyor. Oruç tutmak, namaz kılmak, Kur'an okumak gibi temel ibadet özgürlükleri bile kısıtlanmış durumda.
Doğu Türkistanlılar, Ramazan'ın manevi atmosferini tam anlamıyla yaşayamıyorlar. Sevdikleriyle bir araya gelmek, iftar sofralarını kurmak, teravih namazlarını kılmak onlar için hayalden öte değil.
Çin işgali sadece Doğu Türkistan'ın topraklarını değil, ruhunu da esir aldı. Camiler yıkıldı, türbeler tahrip edildi, dini ve kültürel değerler yok edilmeye çalışıldı.
Ancak Doğu Türkistanlılar umutlarını yitirmiyor. Direnişlerini her alanda sürdürüyor.. Ramazan ayı da bu direnişin bir parçası haline geldi.
Evlerde gizlice kılınan teravih namazları, Ramazan gecelerini aydınlatıyor. Paylaşılan iftar sofraları, birlik ve beraberlik mesajı veriyor. Kur'an okuma halkaları, direnişin ruhunu besliyor.
Doğu Türkistan'da Ramazan, zulme karşı bir direnişin, umutsuzluğa karşı bir meydan okuyuşun simgesi haline geldi. Bu topraklarda Ramazan'ın manevi ışığı, zulmetin karanlığını aydınlatacak ve bir gün özgürlük güneşinin doğmasına vesile olacaktır.
