Sevgili dayıma.. "O Dost" Mehmet Dost'tu hepimize..

Dayımı Rahmeti Rahman'a uğurlayalı tam 7 yıl olmuş..
Zaman ne çabuk geçiyor.. 
Daha dün gibi hatırlıyorum.. 
O vefat ettiğnde hastaden yeni çıkmıştım..
Az önce yanındaydım..
İyiydi.. Daha da iyi olacaktı.. 
Araba ile yola çıktım..
Birşey olmazdı... Nede olsa en yakın arkadaşı babam yanındaydı.. 
Bana "Sen merak etme ben buradayım bir ihtiyaç olursa ararım" demişti..
Yol kenarında durdum.. Hava alayım istedim bir an..
Gecenin sessizliği, havanın soğukluğunu az önce fark etmeye başlamıştım.. 
Bugün yine soğuk hava diye içimden geçirdim ve eve mi gitsem diye düşünmeye başlamıştım.. 
Tam karar veriyordum ki babam aradı..
Daha yeni çıkmıştım yanından.. 
Ne ola ki.. bir şey mı unuttu diye geçirdim içimden...
Bu düşüncelerle açtım telefonu..
Efendim baba.. bir şey mi unuttuk demeye kalmadı.. 
"Dayın" dedi.. "Dayın"..
Kısılmıştı sesi.. 
Kelimeler buğulanmış.. Boğazı düğümlenmişti..
Ve o son cümle çıktı "Dayın vefat etti.."
Sonrası yok.. 
Nasıl olsun ki.. 
En iyi arkadaşı.. Dost'u.. Dost Mehmet Dost'umuz yanında ruhunu sahibine teslim etmişti..
Beklenmedik bir uğurlama idi bizim için ..
Fakat bizler inanıyoruz ki, Ölüm Allah'ın emri yapabileceğimiz bir şey yok..
Ölürse ten ölür nasılsa, canlar ölmez ...
Evet.. Sevgili dayım gitmişti.. 
Doğu Türkistan muhacirlerinin hayatta kalan son kişilerindendi kendisi..
Çok da yaşlı değildi, insanın yaşlansa bile ruhunun genç kalması gerektiğini ben dayımdan öğrenmiştim..
Neşe dolu bir insandı.. 
Güler yüzlü.. Çok şakacı.. 
Hayat dolu.. 
Muhacirdi ..
Onun hayatı hep gurbette geçmişti..
Önce öz vatanı Doğu Türkistan'dan hicret etti Türkiye'ye..
Buradan da ekmek parası için gitti.. Suudi Arabistan'a...
Yıllarca orada gurbette kaldı..
Bedeni gurbetteki yılların özlem dolu günlerin izlerini taşıyordu..
Orada eşinden de boşanmıştı.. 
Çocuklarıyla yalnız gurbette ekmek parasını kovalıyor..
Yoruluyor ama hiç fark ettirmiyordu bunu..
Dimdik duran.. 
Her zaman güler yüzüyle bakan dayım.. 
Öyle evlatlar yetiştidi ki..
Her biri çok özel.. 
Kendisi gibi gülen.. Güzel evlatlar..
Bugün ölüm yıl dönümünde kendisini anarken "O"nun gibi bir insanı tanıyıp feyz aldığım için kendimi çok şanslı sayıyorum....
Allah rahmet eylesin..
Mekanı Cennet olur İnşallah..

BİZ ALLAH'A AİDİZ VE VAKTİ GELDİĞİNDE ELBETTE O'NA DÖNECEĞİZ / Bakara 156