Haftanın ne başı ne sonu…
İşte tam ortasındayız.
Bir yere ait olamayan, bir tarafa yaslanamayan, ne geriye ne ileriye tam güvenemeyen bir günün içindeyiz.
Çarşamba…
İsmi bile sanki yarım kalmış gibi.
Ne pazartesinin sertliği var üzerinde ne de cumartesinin rahatlığı.
Arada kalmışlığın tam karşılığı.
Hayatın çoğu aslında böyle değil mi?
Hep bir yerlere yetişmeye çalışırken, tam ortasında kalıyoruz zamanın.
Ne başladığımız yerdeyiz artık ne de varmak istediğimiz noktada.
İşte o aralık…
O boşluk…
O belirsizlik.
Çarşamba biraz da onu anlatıyor bana.
Pazartesi nettir mesela…
Bir başlangıçtır.
Serttir, ağırdır ama nettir. “Hadi başlıyoruz” der.
Salı biraz daha akışa bırakır seni.
Ritim bulursun.
Ama Çarşamba…
İşte orada işler değişir.
Ne ritim kalır ne de başlangıcın heyecanı.
Önünde daha yol vardır ama geride bıraktıkların da yorgunluk yapmaya başlamıştır.
Ne ileri gitmek istersin tam anlamıyla ne de geri dönmek mümkündür.
Plan yapmaya kalkarsın…
“Bugün ne yapayım?” diye sorarsın kendine.
Ama hiçbir şey tam oturmaz.
Büyük işlere başlamak için geç gibi gelir, ertelemek için de erken.
Bir kararsızlık hali çöker insanın içine.
Sanki günün kendisi bile ne yapmak istediğini bilmiyordur.
O yüzden Çarşamba’da yapılan planlar ya yarım kalır ya da başka bir güne devredilir.
İşte bu yüzden diyorum…
Çarşamba, haftanın en karışık, en “kuruşuk” günü.
İçinde netlik yok.
Keskin bir tarafı yok.
Ne bir başlangıç gibi umut verir ne de bir son gibi rahatlatır.
Ortada öylece durur. Bekler.
Senin ne yapacağına karar vermeni ister ama kendisi hiçbir ipucu vermez.
Belki de mesele günün kendisi değildir…
Belki de mesele bizim ortada kalmaya tahammül edemeyişimizdir.
Her şeyi ya başlatmak ya da bitirmek istiyoruz.
Arada kalmak, sürecin içinde olmak, belirsizliği yaşamak zor geliyor.
O yüzden Çarşamba bize ağır geliyor.
Çünkü bize kendimizi hatırlatıyor.
Yolda olduğumuzu…
Henüz bitmediğini…
Ama başladığımız yerden de çok uzaklaştığımızı…
Ve belki de ilk kez fark ediyoruz..
Hayat ne pazartesi kadar kesin, ne de pazar kadar huzurlu.
Hayat çoğu zaman Çarşamba aslında…
Ortada…
Kararsız…
Ama bir o kadar da gerçek.
