Her milletin bir hafızası vardır; bizimki ise dağlar kadar derin, tarih kadar köklü. Asırlar boyunca devletler kurmuş, devletler yıkmış ama bir an olsun umudunu, dirayetini, vakarını kaybetmemiş bir milletiz biz. O yüzden “devlet” kelimesi telaffuz edildiğinde bile içimizde tuhaf bir sıcaklık belirir… Çünkü biliriz: Devlet dediğimiz şey, bize baba gibi kol kanat geren, sıkıntıda omzumuzu sıvazlayan, düştüğümüzde elimizden tutup kaldırandır.
Bizim dilimizde “Devlet Baba” boşuna söylenmez. O kelimenin içinde güven vardır, sığınak vardır, gölgesine güvenip sırtımızı dayadığımız bir ulu çınar vardır.
Ve son yüzyılda kurduğumuz Türkiye Cumhuriyeti.O, sadece bir devlet değildir; o bizim canımız, ciğerimiz, anamız, babamızdır. Yaralarımızı sarar, yollarımızı açar, bize gelecek kurar.
Her şehrin kendi hikâyesi, kendi sahip çıkan eli olur. Kayseri de böyle günler görmüştür…
Bazen bir yönetici gelir, şehrin nabzını tutar; bazen biri gelir, o nabza ritim katar. Ama bazıları vardır ki, şehre adımını attığı anda oraya bir ruh üfler, bir canlılık getirir.
Kayserimizin son valisi Gökmen Çiçek gönlümüzü nakış gibi işliyor.
Daha ilk günden devletin vakarını, şefkatini, ciddiyetini aynı potada eriten bir duruşla çıktı karşımıza. Gençlere sahip çıkması, çalışkanlığı, şehirdeki her dokuyu hissetmesi.
Adeta Devlet Baba’nın sıcak elini Kayseri’nin omzuna koyması gibi oldu.
Yollar ne kadar uzun, sorunlar ne kadar çeşitli olursa olsun; bir yöneticinin samimiyeti bazen bir şehrin ruhunu tazeler, insanına güven verir. Gökmen Çiçek’in gelişi tam da böyle hissedildi:
“Bu şehir sahipsiz değil.”
Bir valinin adını gönüllere yazmak kolay değildir. Ama samimiyetle atılan her adım, bir millete dokunan her tebessüm, gençliğe uzatılan her el; işte onlar, halkın kalbinde taş yerine kelime koymaz, isim yazar.
Kayseri bugün Devlet Baba’nın gücünü sadece dağlarında, ovalarında değil; yöneticilerinin milletiyle omuz omuza verişinde hissediyor.
Devlet varsa, biz varız.
Biz var oldukça, devlet büyür, devlet yaşar.
Ve insan bazen şunu fısıldamak ister kendi kendine:
“İyi ki devletim var… İyi ki bizi duyan, kollayan, şehrimize ruh katan yöneticiler var.”
İşte bu yüzden Kayseri’nin son yıllardaki en güzel cümlesi gönüllerde şöyle yankılanıyor:
“Devlet Baba yine yanımızda…
Ve adı bu kez Gökmen Çiçek.”
