Bir takvimin yaprağında sadece bir tarih değil, bir milletin diriliş hikâyesi yazar: 29 Ekim 1923.
O gün, Anadolu’nun yorgun ama inanç dolu insanı kendi kaderine sahip çıkmanın onurunu yaşadı. Egemenlik artık bir kişinin değil, milletin kalbinde yankılanıyordu.
Cumhuriyet, sadece bir yönetim biçimi değil; insanın hür iradesine, emeğine ve vicdanına duyulan sonsuz inancın adıdır.
Bir halkın küllerinden doğarak “Ben varım!” deyişidir.
Kurtuluş’un ardından gelen bu kuruluş, geçmişin acılarından süzülmüş bir umut, geleceğe açılmış bir ışıktır.
Bugün 102 yaşında…
Yüzyılı aşan bu yürüyüşte Cumhuriyet; nice fırtınaya rağmen ayakta kaldı, nice imtihandan geçti.
Bazen ekonomik sıkıntılarla, bazen bölünmüşlüklerle, bazen de unutulan ideallerin sessizliğiyle sınandı.
Ama her defasında bir öğretmenin kaleminde, bir çocuğun gözlerindeki ışıltıda, bir kadının özgür sesinde yeniden doğdu.
Atatürk’ün, “Cumhuriyet fazilettir.” sözü sadece bir tanım değil, bir yaşam biçimidir.
Çünkü fazilet; adaletin, emeğin, vicdanın ve hür düşüncenin ortak paydasıdır.
Cumhuriyet’i yaşatmak; sadece kutlamalarla değil, bu fazileti her gün yeniden yaşamakla mümkündür.
Bugün bir kez daha o büyük inancı hatırlama günüdür:
Korkusuzca düşünmek, onurluca yaşamak, eşit ve özgür bir geleceğe inanmak…
Cumhuriyet, tam da budur.
102 yıl sonra hâlâ dimdik ayakta duran bu büyük miras, sadece geçmişin değil, geleceğin de pusulasıdır.
Ve biz, her 29 Ekim’de değil, her gün o mirasın nöbetçisiyiz.
Yaşasın Cumhuriyet.
Eline emeğine sağlık